Inderdaad Rik je hebt helemaal gelijk. Jammer dat ik jouw event gemist heb. En weet je... wij merken nu al bij het recruiten voor onze klanten dat er steeds vaker vrouwelijke competenties gevraagd worden in leidinggevende functies. GELUKKIG.

Waarom zo'n gave doelstellingen zo ver weg zetten?
De meest krachtige leiders die ik de laatste jaren heb mogen ontmoeten zijn vrouwen!

In Tanzania Mary Kaswende, Mama Africa: Charlotte O'Neil, Emmy Ndemno en Joan Hindle; in Costa Rica Gail en mrs. Hawkins, in Nederland: Yolanda Eijgenstein, Annemarie van Gaal, prinses Maxima, Petra Portengen, Helma Schenkenveld, Nicolette Mak, Colette Kloosterman-van Eerd, Femke Halsema, Maresa Schaeffer, Marjolein Adema, Anneke Hietbrink, Alida van Leeuwen, Marion Gulpers, Mieke Siemons, Simone de Greef, Isabelle van Maele(B), Sadhana Gopal, Leonie Linsen, Eva Smit, Freekje Bots, Sofie Authenticity en nog 3 miljard andere vrouwen die alleen nog niet allemaal geopend zijn.

Dus daarom dames, laat je licht schijnen in het hart van je naaste en we kunnen samen een Light it Forward creëren die zeker in de geschiedenis in vele weblogs terug te vinden zijn. Laten we de beweging vanuit Eindhoven beginnen om 12 uur vandaag 5 februari 2010 en ik verklaar het Evoluon hierbij als Creative World Peace Centre of the Earth.

Ik heb kippevel whoeeoeoeoe

Rik
Hart, Hoofd en Handen in Balans
http://www.boekenwerk.nl/?menu=article&categoryID=490516&articleID=8899816

Ik kan het goed met jullie vinden hoor. Ik vind vooral dat als we andere leiderschap stijlen mogen ontwikkelen en invoeren in de top met wat meer vrouwelijk aangemerkte waarden zoals 'zorg voor de omgeving' en 'betrokkenheid'. Dat hoeft helemaal niet te betekenen dat dit door vrouwen gedaan wordt. In tegendeel. Als leiders van nu ook de 'zachte' kanten laten spreken, dan gaat er sowieso veel veranderen. Dat komt zeker ten goede ook aan de gelijke verdeling.

Wat mij betreft moet deze discussie meer gaan over de vrije keuze die elk mens hoort te hebben in zijn leven, op elke plek in de wereld, man of vrouw.

Ik hoop dat we in het westen gauw ontdekken dat onze discussie over emancipatie een luxe probleem is vergeleken met veel vrouwen elders in de wereld.
Emancipatie mist hier steeds vaker haar doel. Laten we denken als gelijke, als broeders en zusters die gezamenlijk de wereld mooier en beter kunnen maken.
Laten we onze overvloed eerlijk delen. Miljoenen vrouwen kunnen daar erg snel de vruchten van plukken, letterlijk.
We kunnen genoeg missen, gaan we gewoon weer 1 keer per jaar op vakantie en rijden we 1 auto per gezin en gaan we in onze vrije tijd samen fietsen en wandelen.
Is dat truttig? Nee, dat is jezelf niet op de eerste plaats stellen.
Waar het om gaat is dat we niet ons eigen ego op de eerste plaats zetten, maar doelen die de wereld wezenlijk kunnen helpen.
Als we echt werk maken van een duurzame wereld dan mag de gehele top van het bedrijfsleven bestaan uit vrouwen.
Maar laten we voor kwaliteit gaan, niet voor politiek gekonkel.
Want wat mij betreft lijkt de discussie daar steeds meer op.

Gelijke verdeling van de overvloed in materie, maar ook in de basisbehoeften van elk mens.
Daar kan een ieder een positieve bijdrage aan leveren door allerdaagse dingen, wat je wel en niet koopt, en waar je wel of niet jouw energie aan wil besteden.

Ik ben er geen voorstander van om mannen en vrouwen tegen elkaar af te zetten. Zoals meerdere van mijn voorgangers op deze plaats zeggen, gaat het voor mij ook om gelijkwaardigheid, niet om een percentage mannen versus vrouwen.
Wat maakt dat er in de huidige maatschappij nog steeds te weinig waardering is voor de leiderschapsstijl waarbij respect, authenticiteit en bescheidenheid gecombineerd wordt met daadkracht en taakgerichtheid? Wie of wat veroorzaakt die onderwaardering?
En, wat kan je vandaag zelf doen om hier verandering in te brengen?

Als de emancipatie voltooit is maakt het niet meer uit wat het percentage vrouwen versus mannen aan de top is. Belangrijk is, dat de blokkades worden weggenomen.
Het opleidingsniveau van vrouwen stijgt al boven dat van mannen uit, maar ook is waar te nemen dat mannen ambitieuser zijn en veel hoger opgeleide vrouwen kiezen voor werk en gezin. Het percentage moet niet het doel zijn. Dat iedereen gelijke kansen krijgt, dat moet het doel zijn.

Om doelstelling 3 te bereiken moet je in ieder geval de man betrekken bij de emancipatie van de vrouw. Dat klinkt wat paradoxaal, misschien, maar zonder man lukt het niet. De man moet ervan doordrongen worden dat hij hard nodig is bij de emancipatie. Het heeft geen zin om een vrouw te vertellen hoe ze veilige seks heeft of hoe ze veilig kan bevallen als haar man dat ook niet weet.”

“Overigens zou ik de doelstelling graag veel breder nemen en niet alleen opkomen voor de gelijke behandeling vrouwen, maar deze doelstelling ook proberen te verwezenlijken voor allerlei seksuele minderheden. Dat is gelijk veel ambitieuzer en dus moeilijker om te realiseren, dat besef ik ook wel, maar als je toch praat over emancipatie, waarom dan niet gelijk zo breed mogelijk te werk gaan?

Over het ‘spijkerbroek’-incident in Soedan (waar een tiental vrouwen die een spijkerbroek droegen, opgepakt werden en stokslagen kregen)is natuurlijk schandalig, middeleeuws bijna. Maar juist daarom is het nodig dat Nederland op internationale fora zijn stem verheft en de Soedanese regering duidelijk maakt dat zoiets niet kan. Net zoals het nodig is om telkens weer de Taliban te kapittelen over de manier waarop zij vrouwen behandelen. Maar uiteindelijk moet ook in Soedan de vrouwenemancipatie van ‘binnenuit komen’. Je bereikt het niet door, bijvoorbeeld, een goede wetgeving te maken, terwijl de algehele sfeer toch vrouw-onvriendelijk is. Maar goed, we hebben nog meer dan 40 jaar om de emancipatie van de vrouw te bewerkstelligen. Dat moet lukken.

Het zou niet onmogelijk zijn dat er in 2055 meer vrouwen aan de top werken. We streven nu naar een gelijkwaardige bezetting. De tijd waarin we nu leven maakt dat heel goed mogelijk. Doordat veel mensen realiseren dat de huidige leiderschapstijlen niet meer voldoen, kiezen we makkelijker voor leiders die bescheiden zijn, mensgericht zijn, vanuit hun authentieke zelf handelen en een lange termijn visie hebben. Eigenschappen die vaak aan vrouwen toegekend worden maar die mannen ook kunnen bezitten of ontwikkelen. Daarnaast beginnen steeds meer vrouwen een eigen bedrijf vooral ook in landen waar de economische welvaart minder is. Best kans dus dat in 2055 er meer vrouwen in de top van het publieke bestuur en het bedrijfsleven zitten. Desalniettemin wens ik een 50-50-verhouding.